Scrum

Zo, dat was me het weekendje wel weer, zeg…

Afgelopen vrijdag speelden we in mijn geboorte- en woonplaats Etten op uitnodiging van het Ettens Mannenkoor (waar ondergetekende ook deel van uit maakt, maar dat hadden jullie alvast gelezen ), ter ere van het 95-jarig jubileum van het koor. Ik heb nu van zeer dichtbij meegemaakt wat het inhoudt om zo’n feest op poten te zetten en ik kan alleen maar tegen de organisaties van dit feest en al die andere feesten in Nederland zeggen: HULDE!!!! Dat wat jullie allemaal weten te bewerkstelligen, is een applaus waard!

Speciaal voor deze vrijdagavond hadden we samen met het Ettens Mannenkoor een tweetal nummers ingestudeerd, te weten “The Wild Rover” en “Fields of Athenry”. Daar waar ik normaal geen zenuwen heb voor een optreden (met uitzondering van de gezonde spanning en de adrenaline-rush, uiteraard), was het dit keer wel even andere koek. En wat wil je, wanneer je met 100 van je zangersvrienden achter je op het podium live muziek gaat maken?! De spanning bij “The Wild Rover” bouwde zich goed op en de sfeer was fenomenaal. Het was duidelijk: Dit ging een feest worden! En wat er na “The Wild Rover” gebeurde zal voor altijd in mijn geheugen (en in het geheugen van velen met mij) gegrift blijven staan: Ik ging voor het eerst in het bestaan van Scrum een duet zingen met m’n vriendin Laura, ondersteund door de kerels van het Ettens Mannenkoor en Scrum uiteraard. Het werd doodstil in de zaal, terwijl onze gitaristen Jay-P en Robin de gitaarpartij inzetten. We begonnen te zingen en dat was echt wat je noemt een “Kippenvel-moment”, met hoofdletter K! Het ging erg goed en na enkele regels was de meeste spanning weg. Zo mooi om dat te mogen ervaren, wat een liedje -dat in z’n originele uitvoering al geweldig mooi is- kan doen wanneer er ineens, naast de 2 leadstemmen, ook nog eens een groot mannenkoor heel zacht begint mee te zingen… Dit bleek ook wel uit het applaus dat we kregen van het publiek.
Ook een woord van dank gaat uit naar onze crew. Deze mannen hebben ervoor gezorgd dat het koor uitversterkt werd en geloof me: Dat is een hele hoop werk! 60 headsets, meerdere aansluitpunten realiseren en tientallen meters kabel leggen en ervoor zorgen dat het werkt voor slechts 2 nummers… Petje af, mannen! Zonder jullie was dit alles nooit van de grond gekomen!!
Al met al was het een ontzettend mooie avond en we hopen gauw weer een keer met Scrum naar Etten terug te mogen keren! (Hint: Over 5 jaar bestaat het Ettens Mannenkoor 100 jaar…?)

Op zaterdagavond waren we te gast in Dancing De Radstake te Heelweg (voor diegenen die geen idee hebben waar dat ligt: Dat ligt bij Varsseveld. Voor diegenen die niet weten waar Varsseveld ligt: In de Achterhoek. Voor diegenen die nog steeds niet weten waar de Achterhoek ligt: In Gelderland, hahahahaha!)

Erg druk was het niet deze zaterdagavond in De Radstake, aangezien een boel mensen dit weekend op o.a. Pinkpop bivakkeerden, maar het was er niet minder gezellig om! We mochten 2 x 45 minuten spelen en dat hebben we gedaan, voor èn met het publiek! Ook hier kunnen we spreken van een plek waar Scrum zeer graag nog een keer terug zou keren!

De komende dagen wordt het voor ons koffers pakken, want a.s. donderdag zullen we vertrekken naar Schotland voor een 4-daagse trip, samen met Koen Kaaijk, de hoofdprijswinnaar van de “Drunk Again” -actie van vorig jaar. De foto- en videocamera gaan mee, als ook enkele gitaren, een bagpipe en wat andere aanverwante artikelen, en uiteraard een dikke portemonnee. Wanneer wij wedergekeerd zijn uit Edinburgh, zullen we proberen z.s.m. de site te voorzien van verhalen, compleet met foto’s en videomateriaal (mits het door de censuur komt en we weer nuchter genoeg zijn om überhaupt een pc of wat dan ook te kunnen bedienen…)
That’s it for now! Take care, my friends. Hoping to see you all somewhere on the road…
Pro Libertate & Slainte Mhath!!!

SKOTTIE