Scrum

Check hier de video van The Dubliners en Scrum
Na een ruig nachtje in Bakhuizen vroeg op voor een nieuwe ervaring, nog geen idee wat ons die middag te wachten stond.
Met een heerlijk brak gevoel in Leeuwarden aangekomen eerst maar eens even de buhne verkennen. Prachtig… en o ja… stoeltjes! We gingen akoestisch en zouden voor een zittend publiek optreden. Dat was nieuw en dus spannend. Eerst maar eens rustig een kop koffie… 
Adriaan kwam ons vandaag versterken op viool, want akoestisch voor zittend publiek, daar kan de viool niet achter blijven. In de kleedkamer nog even de puntjes op de i doorgesproken en rustig de soundcheck gedaan. En daarna… wachten… wachten. Met name Oscar weet dan heel goed wat je het best kunt doen, slapen!

Beetje rondhangen bij de ingang en de echte scrummers ontmoeten. Erg gaaf dat jullie er waren vanuit het mooie Zeeuwse land! De zaal was goed vol toen de eerste bands begonnen. Nog even een biertje en dan maar eens rustig omkleden. Tot op dat moment nog niets aan de hand. Na nog wat rondhangen was het dan uiteindelijk zover, Scrum Akoestisch! En toen sloegen de stoppen door.

Oeps.. dit was even wat anders dan 4000 man in een feesttent en een kolkende massa voor de buhne. Tijdens het spelen zijn zittende mensen namelijk stil en applaudiseren netjes als een nummer is afgelopen. Heel goed, maar vet wennen, dat wel. Anyhow, mijn zenuwen gierden door mijn keel, iets wat gedurende de set alleen maar erger werd. Ha…. wist niet wat me overkwam. Zag ook bij de andere bandleden een duidelijk andere gezichtsuitdrukking dan de avond ervoor in Bakhuizen. Het publiek ontving ons echter met open armen en luid applaus na elk nummer. Ergens tegen drie kwart van de set moet het zijn geweest dat iedereen zelfs ging staan, gejuich zelfs! Wow.. dit gaat goed! Maar toch.. die zenuwen wonnen stukje bij beetje steeds meer terrein. Geweldig - achteraf - om te ervaren dat dat nog steeds kan gebeuren. Met een mooie afsluiter van de set - Auld Lang Syne - namen we afscheid in een douche van een warm applaus! Wat een ervaring!

Een beetje vaag richting de kleedkamer. Bauke - Mr. Veenhoop - stond ons al op te wachten om met de eerste complimenten te strooien. Wat bleek… het sloeg in als een bom. ‘Oh … was dat zo? Volgens mij vonden ze het wel leuk ja.’ is volgens mij m’n reactie geweest.. Dat bleek een understatement. Reacties bij de merchandise, uit het publiek, backstage, allemaal erg enthousiast over de akoestische Scrum. Zelfs The Dubliners waren vol complimenten.. ‘This song, something about throwing a penny, Why don’t I know that traditional?’ werd Skottie gevraagd. Geweldig toch als een eigen song door een ‘dubliner’ gezien wordt als traditional. Bob van ‘Beggars Row’ had ons al eerder gezien op Scotfest en dacht dat we dit niet zouden volbrengen. But Bob was wrong… we did! ‘Again your performance was up your ass’, zo wist Bob onder genot van misschien iets teveel bier te melden.

Later werd duidelijk dat Skottie en Robin door The Dubliners uitgenodigd werden om het laatste nummer van hun set - The Wild Rover - mee te doen. Dit was tevens de finale van het festival, dus een erg gave afsluiting van een te gekke dag. Toen The Dubliners ‘The men of Scrum’ aankondigden ging het dak eraf. Wat een welkom door het publiek. Skottie kreeg de eer om het tweede couplet te zingen. Wat gaaf. Natuurlijk werd het refrein door zowel The Dubliners als The men of Scrum als het publiek met volle borst mee gezongen.

Ik stond, uiteindelijk bijgekomen van de zenuwen, rustig aan de zijkant van het podium te kijken! Erg gaaf om twee vrienden zo samen te zien spelen met een onderdeel van de geschiedenis van de folk.

Kippenvel!

Na de show nog even een kop koffie en een broodje - met complimenten voor de backstage verzorging, errug fijn - de spullen gepakt en terug naar huis. Ondertussen zijn we dan 11 uur verder, hebben nog een uurtje rijden voor de boeg en kunnen geen genoeg krijgen van de verhalen. Na een half uur valt het dan toch stil in de auto en is het enige wat je doet: stil genieten.

Voor degene die het gemist hebben, we hebben zowel audio als video opnamen gemaakt. Die ga ik zeker deze week checken, ben erg benieuwd hoe het ‘erop staat’. Wat we er mee gaan doen weten we nog niet, ook niet of we dit vaker gaan doen (al is de kans erg groot). Maar goed, dat horen jullie vanzelf.

Alle lof voor onze screw members die het weer een weekend met ons hebben uitgehouden, met name zaterdagnacht. Dank voor de inzet mannen!

Pro Libertate en tot snel
Marco