Scrum

Wat een avontuur! Met een woord: geweldig. Vier dagen on the road met Scrum. Lees hier het verslag, zie hier ‘The hills in the hielands‘ en ‘Killing Time‘. Meer foto’s volgen!!

Donderdag
De dag dat het avontuur begon. Met een huurbusje afgereisd naar Tinte! Onder Rotterdam hadden we nog nooit eerder mogen spelen… en we begrijpen eigenlijk niet waarom. Want Tinte verwelkomde ons met open armen!  Wat een gave ambiance! Rotterdamse fans die ons eindelijk eens konden zien, waren helemaal om: ‘jullie zijn net zo goed als op you tube!’ Hoop dat de handtekeningen op de shirts nog lang blijven zitten! Gelukkig staan we de komende maanden in Spijkenisse en Vlaardingen, dus kunnen we de omgeving verder scrummen.

Vrijdag
Na de show in Tinte vrijdag ’s nachts vertrokken naar Hengelo. Daar hadden we afgesproken om alle spullen over te pakken in de bus en de auto’s van Oscar, Skottie en Barney bij het hotel met de valk te parkeren. Helaas moesten we door de vele spullen de slaapplaats gedag zeggen, waardoor we de reis van zo’n 9 uur gewoon zittend moesten afleggen. Niet dat de chauffeur liggend zou gaan rijden, zeker niet, maar af en toe even horizontaal is best lekker
Het was de beurt aan Skottie om de eerste kilometers af te leggen, onder de bezielende leiding van bijrijder Fred. Na een aantal uren in de bus, wel slapend, niet slapend, zere nek, ranzig gevoel, zijn we gestopt om even de benen te strekken en wat (let wel) water te kopen. Na de stop bleek dat Fred een huisdier had aangeschaft, een zgn. reispoes. Daar kan ik leuk mee spelen, zei Fred. Daar moest hij dan wel de speelschuim voor gebruiken. Zo’n klein poesje van plastic hadden wij nog nooit gezien! Maar Fred, onze dierenvriend, wist te vertellen dat dit altijd voor mooie momenten zorgt. Wij vinden het maar raarrrr…. Heel raarrrrrr… Yeah rigt… said Fred.

Tijdens de heenreis zagen we meerdere malen Me Merlin en Hertog Jan aan ons voorbij gaan.. Bij een tussenstop bleken ze zelfs ’s ochtends om 07.00 uur al een vette schnitzel gegeten te hebben. Daar moesten wij nog niet aan denken. Mede omdat we nog een lunch voor de boeg hadden bij vrienden van Robin en Marco. Na wat wisselingen achter het stuur hadden we een stop gepland in Arhus (Denemarken). In deze stad, die zo’n 2,5 uur voor Skagen ligt, wonen Johannes (we noemen hem Sjors) en Maiken, vrienden van Robin en Marco. Sjors is een verrader, want hij heeft Nederland verlaten voor Denemarken… en we kunnen hem eigenlijk geen ongelijk geven. We hadden afgesproken dat Sjors een lunch voor ons klaar zou hebben staan. Met een beetje afstemming en planning tussen Sjors en Marco konden we bij aankomst direct aanschuiven! Heerlijk Deens brood, Deense tostis (die net als bij ons gewoon van brood, ham en kaas zijn gemaakt) en andere Deense rariteiten genoten! Top Sjors, dat deed je goed. Let wel: hulp van zijn schoonmoeder moest er toch even aan te pas komen. Sjors en Maiken zouden ons dit weekend vergezellen in Skagen. Na de lunch gingen wij weer op pad richting Skagen. Onze Deense vrienden zouden later die dag afreizen. Hoe sneu om zo snel weer afscheid te moeten nemen van een vriend, die je lang niet gezien hebt. Gelukkig stond er een weekend voor de deur!

In Skagen aangekomen meldden we ons netjes bij de incheck balie der musiker. Vervolgens ranzig en moe naar het jeugdhostel toe. Daar aangekomen eerst maar eens even op bed en slapen. Man.. dat was nodig. Na 2 uur van de wereld te zijn geweest onder de een van de 2 gezamelijke douches (en dat terwijl er zo’n 80 bedden waren) gesprongen! Daarna naar het centrum om wat te eten, we hadden niet al te veel tijd, dus werd het een buffet. Getver.. alles smaakte hetzelfde. Maar goed, we hadden wat te verteren en daar moesten we het maar mee doen. Terug naar het hostel om de spullen op te halen en naar de Torvenscenen te gaan. Daar zouden we onze eerste show geven. Daar aangekomen voegde ondertussen Sjors zich weer bij ons, samen met zijn Maiken, die we tijdens de lunch nog hadden moeten missen. Geweldig om vrienden weer te zien, en dat tijdens een 2 daags festival waar we mochten spelen. De lokatie was in eerste instantie even een reality check: lange tafels met banken in een tent midden in het centrum. Alsof we op een bierfeest in een Duits dorp waren beland. Niet groot, wel gezellig!

Niet wetend wat we konden verwachten zijn we ‘rustig’ aan de show begonnen. Wat zelfs voor ons rustig is, bleek voor het publiek in de tent als een bom. Maar wel een welkome bom! De show ging als een speer en het publiek stroomde van verre toe. Wat een ontvangst en wat een enthousiasme bij het Deense Publiek. Bijzonder was de manier van applaudisseren. Na het bekende publieksapplaus na een nummer gaan de Denen gezamenlijk in tempo door met applaudisseren. Erg cool. Dat geeft ons weer rust om een andere gitaartje om te hangen!

Tijdens de show waren natuurlijk Me Merling en Hertog Jan in vol ornaat aanwezig. Het publiek genoot, dat was heel duidelijk! Zo ook de dames backstage, die ons maar bier en bier bleven aangeven. Need more beer?? Yes, yes!! Scrum bleek een schot in de roos van het Skagenfestival. Veel complimenten, uitnodigingen voor een muzikanten presentatie de volgende middag en een enorme ovatie tijdens de buiging! Kippenvel! De merchandise bleek een goede zet, met dank aan Sjors, die het wisselen met Deense kronen toch wel beter kon dan Marco…. Marco was niet bewust dat hij de cd’s wat te goedkoop geprijst had..  Vandaar misschien de drukte. Ach, wat maakt het uit! Het is gezellig.

De dames backstage waren zo enthousiast, dat we een uitnodiging kregen voor een prive feestje, ze had zelfs een douche in de tuin… hmmm… misschien dat ze ons daarom volgooiden met bier……. Het adres gekregen en toch maar eens gekeken….. je weet het natuurlijk nooit, want uit Denemarken komen de raarste verhalen (sprookjes noemen ze die.. wie weet was een van de dames backstage wel een boze fee en ging ze ons gevangen nemen). Het was niet moeilijk te vinden zei ze: het gele huis…. Yeah.. bijna alle huizen in Skagen zijn geel. Gelukkig had Fred een heldere blik en was haar huisje zo gevonden. Ze had koud bier, dus eigenlijk altijd goed. Het bleek een muggenplaag daar in de tuin… Fred heeft de buren maar eens wakker gehouden met zijn Saggepibe. Na wat bier, wijn en vele muggen hebben we afscheid genomen van de backstages dames. Gelukkig voor alle Scrum fans hebben de dames ons weer vrij gelaten. Terug naar het hostel, want daar zouden de muzikanten feesten: NOT. Wel even gesproken met de mannen van het Nederlandse koor Rolling Home. Zij hadden al gehoord dat wij vriend en vijand verrast hadden! De reacties waren geweldig. Dave Tearney, die verantwoordelijk was voor het feit dat wij in Skagen konden spelen, was erg enthousiast. Thanks Dave: we salute you! Omdat er van een feest niet echt spraken was, zijn we maar snel naar de Havenscenen gegaan, daar speelde Beggars Row. Wow, die tent was wat groter en het ging daar heftig aan toe. Sfeertje bij Baggers Row.. heel gaaf! Na een ranzige halve hamburger zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan.

Zaterdag
De zaterdagmiddag waren we uitgenodigd voor een groot concert waar vele muzikanten één of twee nummers zouden spelen. Eerst met zijn allen op het podium 7 nummers zingen, het was een echte community singing. Heel bijzonder dus. Wel goed om even wat te babbelen met de verschillende muzikanten. Na 2 uur chillen, terwijl het prachtig weer was en wij zo graag naar de zee wilden, waren wij aan de beurt. Niet rustig, maar heel hard: Monoghan. Knallen in het kwadraat, vergeleken met de andere bands. De mensen waren weer even wakker!!
Na de show direct de bus ingestapt om naar het meest noordelijke puntje van Skagen te gaan. De zeeën van het Kattegat en Skaggerak komen hier samen, wat een prachtig verschijnsel geeft.. golven van links botsen tegen golven van rechts op! Errug vet. Natuurlijk moest de vlag geplant worden! Op het puntje der punten moesten natuurlijk de nodige foto’s genomen worden. Zo geschiedde. Oscar bleek een enorme ervaring te hebben als zeehond! Daarna even lekker gezwommen en weer terug naar het hostel.

Sjors en Maiken gingen die avond naar Tina Dikow, terwijl wij ons rustig zouden voorbereiden. Na een heerlijke Italiaans stukje vlees uit Denemarken de gitaren ophalen uit het hostel. Bij aankomst bleek het concert van Tina heel heftig geweest te zijn. Maiken was nog diep onder de indruk. Toch de cd maar eens kopen!

De show in de Havenscenen, iets groter dan de tent vrijdag, was heftig. Voor ons stond een te gekke band uit Australie: Claymore! Toen wij aan de beurt waren, werd het langzamer hand drukker en drukker en kon het publiek geen genoeg krijgen van onze muzikale uitspattingen. Het bleek dat velen die vrijdags de show hadden gezien, waren terug gekomen. Shirts van Scrum waren veelvuldig te zien in de zaal. De heftige nummers en de meer ingetogen nummers werden erg goed ontvangen. De mannen van Rolling Home en natuurlijk Me Merlin en Hertog Jan waren ook weer van de partij. De zanger van Beggar’s Row sprong in het rond en liet zijn waardering merken door zijn kilt te liften… “Ring ding diddle diddle i de o” … We laten maar even achterwege wat we daar zagen. De CD’s maar eens aangepast aan de normale prijzen, dit bleek geen verschil voor de verkoop, want ook hier stonden rijen mensen om onze cd’s te kopen en een handtekening te krijgen. Wederom met dank aan Sjors en Maiken, die zorgen voor de antwoorden op de Deense vragen, want dat is toch echt een taal die wij niet verstaan. Weer vele complimenten ontvangen, echt erg gaaf! De drummer van de Australische band was erg onder de indruk van Oscar! Uiteindelijk de laatste biertjes uit de koelkast getrokken en terug naar het hostel gegaan. Daar aangekomen was het al bijna licht. De show in de Haven begon namelijk pas om 00.45 uur en duurde tot ruim 02.00 uur. En dan tegen 03.00 uur is het dan eindelijk tijd voor Whisky. Helaas had Fred in Hengelo een fles kapot laten vallen, dus hadden we slechts keuze uit 1. Die smaakte niet minder. Even proosten op het succes van de afgelopen 2 dagen en dan slapen. Want voor 10.00 uur staat het ontbijt klaar, daarna is het jammer!

Zondag
Dan is het al weer zondag, zit het ontbijt erop en rijden we richting huis. Afgesproken om nog even een kop koffie te drinken bij Sjors en Maiken. Maar zo snel kwamen we niet in Arhus aan. Tijdens de rit bleek het ventiel van de rechter voorband lek te zijn. Daar kwamen we achter bij een tankstation, omdat we wisten dat die band wat zacht was. In Denemarken hebben ze niet zoveel tankstations langs de snelweg als in Nederland, dus duurde het even voordat we een station vonden om de band op te pompen. De engeltjes waren met ons, want met 120 op de snelweg wil je niet dat ineens het ventiel van de band springt…. Dat is dan toch wat minder. Bandje vervangen dus.. But anyway… beter zo dan op de kop in een Deense sloot. Dan zou die boze fee van de vrijdagavond toch nog haar zin gekregen hebben. Gelukkig maar van niet!
Na het kopje koffie in Arhus afscheid genomen van Sjors en Maiken en de reis terug naar Hengelo hervat. Na een paar uur willen we Schnitzels en wel Deutsche Schnitzels van zo’n Rastatte. De te vage vrouw achter de kassa maakt er werkelijk een potje van, Skottie en Marco begrijpen er geen donder van, maar uiteindelijk krijgen we wat we willen: schnitzel met pommes, ziebeln, mayo und ketchup.

We rijden dan rustig naar Hengelo waar we afscheid van elkaar nemen om naar huis te gaan. Vrijdag mogen we weer.. Badpop… met een enorme ervaring rijker hebben we er nu al zin in! Badpop.. here we come!

Skagen: tot volgend jaar.

Facts
Kilometers: 2270
Bier: 423
Goede fee: 3
Whisky: helaas 1 fles
Huisdieren: 1
Drumstokken: 5
Plectrums: 63
Handtekeningen: 121
Snaren: 14 meter en 80 centimer
Verwondingen: 1 gekneusde vinger en 35 muggenbulten
Asprines: 0
Hoofdpijn: 25
Decibellen: veel