Skagen 2010: a new adventure

This is life!

Zo zou ik de ervaring van het Folkfestival in Skagen DK omschrijven. Wat een geweldig weekend!
Lees hier het reisverslag.Vrijdagnacht om 02:00 uur vertrokken. Vorig jaar nog met ons vijven. Dit jaar was natuurlijk ook Maurits van de partij en Johan, de tourmanager. Ons busje was dan ook goed vol geladen, gezellig dat zeker, maar ik was wel heel blij dat we airco hadden.

Gelukkig had Johannes de geest om met de juiste overredingskracht (Nederlandse band, moet vroeg spelen, hebben net reis van 15 uur achter de rug en willen voetbal zien) de plaatselijke autoboer om te praten om de band te maken. Dit duurde uiteindelijk een goed uur, waardoor we de laatste 10 minuten van de eerste helft in het hotel konden zien. Het bleek dat we daar niet zoveel aan gemist hadden. In de pauze snel naar de Ierse pub, waar de fans Hertog Jan en Me Merlin al ruimschoots van het Deense bier hadden geproefd. Het enige oranje dat ik kon bijdragen was het polsbandje van het festival.

Geweldig om de tweede helft te zien, met een vleugje heimwee naar de feesten in de Nederlandse kroegen. Maar ach, wij mochten later die dag nog even lekker de Denen gaan kontschoppen met onze powerfolk. We hadden er zin in ieder geval veel zin in, Oscar moesten we nog even overtuigen mee te gaan, voordat hij echt een ‘living statue’ zou worden. Nog even langs de mega bühne van vorig jaar gelopen, dit jaar zou het anders zijn

Na het Deense diner, meatloaf met aardappelen en groenten, nog even met elkaar een whisky gedronken om daarna los te gaan in de Havnescenen. Bij aankomst zat het publiek nog, maar dat veranderde snel toen we openden met ‘Amazing Grace’. We waren er weer en dat werd gewaardeerd. Mooi was dat ‘Hills in the Highlands’ erg goed ontvangen werd, iedereen was stil tijdens het nummer en daardoor was de ovatie des te groter. Nice! Na de show even lekker met de nieuwe Deense fans gepraat, de nodige handtekeningen uitgedeeld bij de merchandise stand, die dit keer door onze vriend Johannes werd bemand. Best makkelijk, iemand die de taal vloeiend spreekt. Probeer jij maar eens met vreemd geld snel wisselgeld bij elkaar te harken. Wel een lekker ouderwets gevoel. Kleine muntjes die meer waard zijn dan grote muntjes… lastig soms

De volgende dag weer even lekker wezen zwemmen in het puntje van Skagen. Blijft een bizarre ervaring, die twee zeeën die tegen elkaar aan botsen, check this video. Uiteindelijk gingen alleen Maurtis, Skottie en ik te water. Koud was het zeker, maar dat kon het lichaam wel gebruiken. Pomp dat bloed maar eens door die aderen.

We moesten de zaterdag al om 19:30 uur optreden, dus werden we ook vroeg verwacht op locatie, dit keer het Kultur- & Fritidcenter. Daar speelden we samen met 2 bekende Deense bands, vergelijkbaar met De Dijk / Golden Earring. Dat zal wel, dachten we nog. Maar het werd al snel duidelijk dat wij de underdog waren. Ons 9-persoons busje, tot de nok toe gevuld met spullen en mensen, kon wel 4 keer in de schaduw staan van de trucks die beide andere bands bij zich hadden. Zeer indrukwekkend, dat zeker. We begonnen netjes op tijd en de tribunes zaten al vol. De zaal nog niet helemaal, maar dat was na 3 nummers wel anders. En toen gebeurde het….. KNAL. Alles viel op zijn plaats. Ik moet eerlijk zeggen dat we inderdaad lekker speelden. Zelfs met een dronken monitorman, die het verschil tussen harder en zachter niet meer helder zag. De zaal ging uit z’n dak, wat een feest. Een groot applaus voor Maurit’s solo in ‘Hills in the Highlands’ onderstreepte dat. Heerlijk. Het was f*ckin’ hot, dus water en bier waren niet aan te slepen. Het applaus bij de buiging was groots. Ook Hertog Jan en Me Merlin hebben zich weer goed vermaakt. Toen ik met een glimlach van de bühne liep, merkte ik pas dat ik op beide vingers blaren had. Het was het meer dan waard. Gelijk werd ik aangesproken door de organisatie, om toch vooral de agenda voor volgende jaar vrij te houden: DONE! Achteraf natuurlijk weer handtekeningen, bij grote en kleine fans. Vreemd toch dat iedereen roept dat wij de verrassing van de avond waren, iedereen over ons schijnt te praten, terwijl we dat zelf niet zo ervaren. Misschien maar beter ook De foto’s van Bo Hellum zijn in ieder geval de moeite waard.

Na de show even met elkaar wat gegeten, om daarna terug te gaan om de andere twee bands te zien en natuurlijk om bier te drinken. Zelfs toen Maurits en ik lekker tussen het publiek naar de laatste band stonden te kijken, kwamen er nog mensen op ons af voor handtekeningen en complimenten. Erg gaaf. De Deense bands waren zeker wel populair, met name de afsluiter, Poul Krebs. Daar werd bijna alles meegezongen. In het Deens, dus geen probleem voor Maurits en mij….

Er gingen enkele mensen terug naar hotel. Maurits, Johannes en ik gingen nog even naar de afterpartij voor de festivalmedewerkers. Prachtig moment ook toen Maurits en ik, niet geheel nuchter meer, de band die daar speelde, gingen bekijken. De gitarist had eerder die avond bij Johannes een Scrum shirt gekocht en vol trots aangetrokken. Dat is toch wel heel gaaf om te zien. Volgens mij vond hij het wel vreemd dat ik er een foto van maakte. Stond hem goed

De volgende ochtend na het ontbijt de terugreis ingezet. Met prachtig weer hebben we Johannes in Arhus afgezet en zijn we verder gereden naar Nederland. Met een prachtige ervaring en een goed gevoel Denemarken verlaten.

Natuurlijk slaat onderweg de verveling toe. Maar dat weerhoudt ons er niet van volgend jaar weer terug te keren. Natuurlijk zijn er dingen gebeurt die niet vermeld worden, want: What happens in Skagen, stays in Skagen
Tot volgend jaar!

Marco

Dit reisverslag is geschreven aan de hand van de foto’s, genomen met de Camera en Hipstamatic App. van een Iphone, vandaar de prachtige kwaliteit.